با دوستان از کنار صوفی چای رد می شدیم که شعر شهریار یادم افتاد حیفم اومد این شعرو نگم 

کجا شیرازو وصف بی مثالش

کجا شهر جی و زاینده رود آب حیاتش

تو گرخواهی ببینی شهر باغ ایران

آگر بینی سهندو رودهای بی حد و مثالش

کنار چای صوفی گرنشینی

توبینی همه آفاق و نعمت های خدایش

مراغه شهر خوبا شهر یاران

همه درو گهر شعرو هنر در نهانش

وزآن آثار تاریخ فراوان

تو خواهی دید تمدنهای بی مثالش

من آن شاخ تکیدم که در روز و ایام

گذارم افتاد بر این شهر و قشنگ و بی مثالش

سروده در تاریخ ۱۲/۰۵/۱۳۸۸ مراغه